กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย DeviTS
คำพูดอันไม่ยอมลดละของเวินชิงเยี่ยน ในที่สุดก็ได้รับความสนใจจากคนอื่น ๆ
จีอู๋เช่อจ้องมองเขาโดยไม่กล่าววาจาใด ๆ แววตาดูไม่เป็นมิตรอยู่บ้าง
โหลวฝูเยวี่ยคลี่ยิ้มที่มุมปาก น้ำเสียงคล้ายกำลังสมน้ำหน้าเขา “ศิษย์น้องหญิงเล็กย่อมหวังให้พวกเราไปเป็นเพื่อนนางพร้อมกันแน่ ถึงเวลานั้น หากศิษย์พี่ใหญ่ไม่ไปแล้วนางร้องไห้ เจ้าจะปลอบนางหรือ?”
หลังจากเวินชิงเยี่ยนได้ยินคำพูดนี้ เขาก็ไม่กล่าวอะไรอีก
เขาไม่เหลือหินที่จะใช้ปลอบศิษย์น้องหญิงเล็กแล้ว
หรงจี้จือเอ่ย “แต่ท่านอาจารย์ สถานะของข้า...”
บนใบหน้าอันมืดหม่นและดื้อรั้นเป็นนิจของเขาปรากฏแววลังเลและสับสนวูบหนึ่ง