กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย DeviTS
จีอู๋เช่อ: “เจ้าปฏิบัติต่อศิษย์พี่ของเจ้าไม่เลวเลย จวนถ้ำแห่งนี้ดีกว่าของท่านอาจารย์มากนัก”
“.........”
คำเหน็บแนมย่อมมีวันหวนกลับมาหาผู้กล่าวเช่นกัน เฉาจาวเบือนสายตาอย่างรู้สึกผิด พลางพึมพำอดไม่ได้ว่า “นี่คือหินวิญญาณที่แลกมาด้วยโอสถของศิษย์พี่ ย่อมต้องมอบให้ศิษย์พี่อยู่แล้ว!”
ท่านอาจารย์ของนางเอาแต่ดื่มสุราอยู่ข้างนอกจนเมามายไม่ได้สติทั้งวัน ปล่อยให้พวกเขาอยู่กันราวกับเด็กที่ถูกทิ้งไว้ตามลำพัง ยังมีหน้ามาพูดอีกหรือ!
หรงจี้จือสบเข้ากับสายตาอิจฉาริษยาของจีอู๋เช่อ ดวงตาของเขากระจ่างใสไร้ความขุ่นมัว ทั้งยังมีอารมณ์หยอกเย้าอีกด้วย “ขออภัยแล้ว ท่านอาจารย์”
จีอู๋เช่อมองเขาด้วยความประหลาดใจ