ตอนที่ 13 อสูรน้อยเจ้าเล่ห์แพรวพราว

หลังจากเฉาจาววางจีอู๋เช่อลงแล้ว นางมิได้จากไปในทันที กลับเอ่ยขึ้นอย่างกะทันหันว่า “ท่านอาจารย์ ที่จริงท่านตื่นอยู่กระมัง”

จีอู๋เช่อสะดุ้ง แต่กลับมิได้แสดงปฏิกิริยาใดออกมา

เฉาจาวยืนรออยู่ข้างเตียงครู่หนึ่ง เมื่อเห็นว่าจีอู๋เช่อมีลมหายใจยาวสม่ำเสมอ ไม่มีร่องรอยว่าจะตื่นขึ้นแม้แต่น้อย นางจึงถอนหายใจอย่างโล่งอก

“เสี่ยวเตี๋ย!”

นางเรียกผีเสื้อมายาลวงออกมาเสียงเบา ก่อนออกมา นางจงใจให้มันแยกเงาผีเสื้อเงาหนึ่งซ่อนไว้ในเส้นผมของนาง

เฉาจาวสั่งมันอย่างตื่นเต้นว่า “รีบบันทึกสภาพของท่านอาจารย์ตอนนี้ไว้เร็วเข้า ต่อไปพวกเราจะได้ใช้ข่มขู่เรียกร้องจากเขา!”

จีอู๋เช่อ “......”

สีหน้าของเขาตึงขึ้นเล็กน้อย หากพินิจให้ดีจะเห็นว่ามุมปากคล้ายกระตุกไปคราหนึ่ง