เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 27 ท่าทางฉันต้องใช้ศิลปะสงครามซุนวูสักหน่อยแล้ว
ออกไปเป็นขโมย?
เมื่อได้ยินคำเหล่านี้ หลินจือย่างกะพริบตาปริบ ๆ พลางยิ้มอย่างไร้เดียงสา “เปล่าค่ะ ฉันอาจจะแปลกที่ไปหน่อย”
ชวีลี่ลี่มองดูเธอ จู่ ๆ ก็นึกอะไรขึ้นมาได้ จึงเอ่ยขึ้นว่า “พี่ย่างย่างต้องฝันมากไปแน่ ๆ เลยค่ะ เมื่อคืนฉันยังได้ยินพี่ละเมอพูดด้วยนะ”
หลินจือย่าง “...”
มือขาวผ่องดั่งหยกของหลินจือย่างแตะที่จมูก ขนตายาวหลุบต่ำลงเล็กน้อย “อ๋อ ก็เป็นไปได้นะ”
จางอวี่ยังไม่ทันได้พูดอะไร ฉีหนานอวี่ก็เอ่ยถามด้วยสีหน้าอยากรู้อยากเห็น “พี่ย่างย่างละเมอว่าอะไรเหรอครับ?”
เดิมทีจางอวี่เพียงแค่ถามเปรย ๆ และกำลังจะเข้าสู่ขั้นตอนถัดไปในทันที
ทว่าฉีหนานอวี่กลับทำให้สายตาของทุกคนจับจ้องไปที่หลินจือย่างได้สำเร็จ
แม้แต่หลินจือย่างเองก็ยังสงสัยอยู่บ้างว่า เธอละเมอพูดอะไรออกไป?