เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 781 มหาวิถีของหลินชิงเหอ
ลมของโลกมนุษย์พัดไปถึงฝั่งโน้น
พัดหิมะกับลมหนาวดั่งคมมีดหลั่งลงมา เริ่มเก็บเกี่ยวผืนแผ่นดิน
ทุ่งจู๋ลู่ไม่เหลือเสียงใด ๆ แล้ว ชีวิตไม่เหลือแม้แต่เสี้ยว เงียบกริบไปทั้งผืน
กลางทุ่งกว้างสีหิมะขาวโพลน เฉินจืออันกับหลี่ชิงเอ๋อร์ไม่รู้ว่าเมื่อไรมาปรากฏตัวเงียบ ๆ อยู่บนยอดเขา ทั้งคู่สวมเสื้อคลุมยาวสีขาวหิมะ ไม่มีเสียงใด ๆ ออกมาเลย ราวกับหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับฟ้าและดิน
มองดูความว่างเปล่าบิดเบี้ยวที่กลายเป็นอีกโลกหนึ่งอยู่บนทุ่งจู๋ลู่ เฉินจืออันถอนหายใจเบา ๆ “ฉางเซิงผลักคัมภีร์คนตายไปได้ถึงขั้นนี้ บางครั้งข้าก็คิดว่า ถ้าตอนนั้นข้าไม่ไปเที่ยวเดินเล่นรอบนั้น นางจะไปได้ไกลกว่านี้อีกไหม!”
ความเชี่ยวชาญคัมภีร์คนตายของเฉินจืออันไปไกลเกินต้นฉบับเดิมมากแล้ว ถึงจะยังสร้างวัฏจักรไม่สำเร็จ แต่ก็เปิดแดนนรกได้สำเร็จ มีเค้าโครงขึ้นมาแล้ว