กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 778 · ยกมือก็ดับได้
“ทำไม ทำไมถึงเป็นแบบนี้?”
ซ่งจงหน้าซีดเผือด หวาดกลัวจนไม่เป็นอันอยู่ไม่เป็นอันกิน แม้แต่ในเสียงก็ยังสั่นเครือ
เขาไม่อาจเข้าใจภาพที่ตัวเองเห็นตรงหน้า
ที่แท้แดนต้าฮวงจมดินแตกสลายไปตั้งนานแล้ว
แต่ถ้าต้าฮวงจมไปนานแล้ว พวกเขาก็เป็นอะไรกันล่ะ
ผีไร้ญาติที่วนเวียนอยู่บนซากปรักหักพังงั้นหรือ
“ตกใจมากงั้นหรือ จริง ๆ แล้วที่เจ้าเห็นเป็นแค่เสี้ยวเดียวเท่านั้น”
ปลายนิ้วของเฉินจืออันชี้ไปที่ความว่างเปล่าเบา ๆ
ความว่างเปล่าตรงที่ปลายนิ้วแตะก็กลายเป็นเส้นสายเส้นแล้วเส้นเล่า