เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 774 หัวโล้น ถ้าเจ้าเป็นพระพุทธเจ้าองค์จริง งั้นข้าคืออะไร
ในความว่างเปล่าที่กว้างใหญ่ไร้ขอบเขต เฉินจืออันนอนอยู่บนพื้น แววตาเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง
เขาตายไปแล้วตั้งแต่แรก แต่ก็ยังตายไม่สนิท
เขาไม่รู้ว่าตัวเองอยู่ในที่ว่างเปล่าแห่งนี้นานแค่ไหน ตอนแรกเขายังพยายามจะออกไป ลองใช้คัมภีร์ยุทธ์ฉบับขาดหล่อหลอมฟ้าดินขึ้นใหม่ ลองใช้คัมภีร์กระบี่ฟันความว่างเปล่าให้แตกออก ลองใช้คัมภีร์คนตายเปิดทางเวียนว่ายตายเกิดเพื่อกลับคืนสู่โลก
ผลก็คือไม่มีข้อยกเว้น ล้มเหลวทั้งหมด
ค่อย ๆ เขาก็ลืมคัมภีร์เต๋าของตัวเอง ลืมว่าตัวเองเป็นผู้บำเพ็ญเพียร แม้แต่ความจำเรื่องโลกต้าฮวงก็เริ่มเลือนราง เหลืออยู่แค่ว่าในคฤหาสน์ตระกูลหลี่มีสาวน้อยคนหนึ่งชื่อหลี่ซีหนิง สาวคนนั้นหน้าตาเย็นชา แต่หัวสมองออกจะไม่ค่อยดี
ในคฤหาสน์ยังมีหนุ่มนักอ่านหนังสือชื่อเฉินจือไป๋ ก่อนถูกไฟเผากลืน เจ้าคนที่ชื่อเฉินจือไป๋ดูเหมือนจะพูดอะไรกับเขาไว้บ้าง
“ใช่แล้ว”
“ข้าเป็นแค่ขยะ”