เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 757 จิตใจคนคือแดนผี ปีศาจอสูรกาย
แคว้นปีศาจชิงชิว
เฉินจือตงมองรอยแยกที่ค่อย ๆ ปิดสนิทลง ในดวงตาลึกนั้นมีระลอกกระเพื่อมขึ้น พลางพึมพำว่า “พี่ใหญ่ พี่รอง ข้าจะดูแลโลกมนุษย์ให้ดี รอพี่ชายกลับมา!”
จากในความมืด เงี่ยอู๋โยวเดินออกมา แววตาอ่อนโยน “สี่แสนปีก่อนเจ้าไปก่อน สี่แสนปีให้หลังข้าตายก่อน แล้วเจ้านายค่อยตามมา”
“คนโง่ เรื่องแค่นี้มีอะไรต้องแย่งกันด้วย”
เฉินจือตงหันกลับไปมองเงี่ยอู๋โยว จู่ ๆ ก็ยิ้มออกมา ยิ้มครั้งเดียวก็งามจนเมืองทั้งเมืองต้องเอียงคอ แม้แต่ดอกท้อที่บานเต็มภูเขาก็ยังหมองไป
“ยังไงข้าก็ต้องชนะสักครั้ง”
เหนือศีรษะของเงี่ยอู๋โยว หม้อราชันเซี่ยหยดเส้นแห่งเต๋าลงมาเป็นสาย ๆ เขามองไปยังเขาสุเมรุ คิ้วเฉียงดั่งใบมีด เปล่งกลิ่นอายไร้เทียมทานที่มองลงมาเยี่ยงเหยียดหยามทั้งใต้หล้า