กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 739 บทสนทนาบนชั้นสอง
มือของเฉินจือไป๋พยุงอยู่ที่รถเข็น
สบตากับเงาร่างหลังค่อมที่อยู่นอกประตู สีหน้ายังสงบนิ่ง!
ผ่านไปนาน
เขาถึงค่อยๆ ถอนหายใจ พูดว่า “ได้พบสหายเต๋าเซียเสิน!”
คนที่เดินออกมาจากท่ามกลางลมและหิมะไม่ใช่ใครอื่น ก็คือหวังรื่อเสิน ผู้ใหญ่ฝ่ายกิจการภายนอกสำนักชิงอวิ๋น ผู้มีฉายาเต๋าว่าเซียเสิน
หวังรื่อเสินนับว่าไม่ใช่คนดี แต่ก็ไม่นับว่าเป็นคนเลวเลย
ในหลายปีที่ผ่านมา เขาเองก็เคยมีความทะเยอทะยานทะยานฟ้า ต่อมาพอรู้ตัวว่าพยายามยังไงก็เป็นอัจฉริยะไม่ได้ เขาก็เลิกดิ้นรนไปเลย กลายเป็นผู้บำเพ็ญเพียรที่เอาแต่กินไปวันๆ รอวันตาย
แต่ผลก็คือ ทุกครั้งที่ใกล้ตาย เขามักได้โอกาสทะลวงขั้นขึ้นมาแบบงงๆ แล้วก็เริ่มรอบใหม่ของการรอตาย
จนกระทั่งครั้งนี้