กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 737 เส้นทางสุดท้าย ข้าเดินเอง
แสงดาบไร้เทียมทาน ฟาดผ่านฟ้าดิน
ตัดฝ่ามือของพุทธะอนันต์ขาดสะบั้น!
“เฉินจือมิ่ง——”
บนเขาอนันต์ สายตาของประมุขพุทธทอดลงมายังโลกเซียนอู่ พุทธะอนันต์ที่ขึ้นชื่อเรื่องความเมตตามาแต่ไหนแต่ไร ตอนนี้ในดวงตากลับซ่อนความเย็นชาไว้ไม่รู้จบ “ข้ากับเจ้าไม่เคยมีกรรมสัมพันธ์ ไม่เคยมีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย เจ้าทำเกินไปแล้ว ไม่มีเหตุผลเอาเสียเลย!”
“ไอ้โง่!”
เฉินจือมิ่งนั่งขัดสมาธิ ไม่แม้แต่จะเงยหน้า พูดเรียบ ๆ ว่า “ถ้าอะไร ๆ ก็ต้องมีเหตุผล ข้ายังจะฝึกดาบไปทำไม?”
พุทธะอนันต์มองโลกเซียนอู่ด้วยสีหน้าเรียบเฉย
สายตาทะลวงขุนเขาชั้นแล้วชั้นเล่าและความว่างเปล่า ไปหยุดอยู่บนเขาชิงเหลียง แววร้ายค่อย ๆ ก่อตัวขึ้น