เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 726 เชิญท่านอาจารย์ไปสู่ความตาย!
หลังคลื่นลมสงบลง
หลิวหรูเยียนก็กลับมาจากสายธารแห่งกาลเวลาเช่นกัน
กลิ่นอายบนตัวหดเก็บจนหมด กลับกลายเป็นนักบวชหญิงงามล่มเมืองคนเดิม แล้วค้อมคำนับเฉินจือไป๋จนหัวจดพื้น ทำตามมารยาทของศิษย์
“ท่านอาจารย์ช่างคิดหนักเพื่อข้าเหลือเกิน!”
ใบหน้าเฉินจือไป๋ซีดเผือด เสื้อคลุมตัวใหม่กลายเป็นตัวเก่า ดอกเหมยซึมออกมาจากตัวเสื้อ เห็นได้ชัดว่าคำเพียงไม่กี่คำเมื่อครู่ ทำให้เขาบาดเจ็บทางเต๋าอีกครั้ง
แต่ดวงตาของเขายังอ่อนโยนเหมือนเดิม
ราวกับบาดเจ็บหนักแค่ไหน ก็ไม่ทำให้เขาขมวดคิ้วแม้เพียงนิด
เขายื่นมือพยุงหลิวหรูเยียนขึ้น พูดช้า ๆ ว่า “นี่เป็นวาสนาของเจ้าเอง วงล้อบดมหาเต๋าเป็นของที่อาจารย์เจ้ามอบให้ เจ้าอนาคต...ดูแลตัวเองให้ดี!”
พูดจบเขาหันหลังเดินลงจากกำแพงเมือง มองย้อนไปทางต้าฮวงแวบหนึ่ง แล้วขึ้นรถม้าจากไป