เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 713 เจียงไป๋หู่เข้าวังหลวง
ลมมันไม่มีเสียง
ที่ได้ยินน่ะ คือเสียงลูกศร
ลูกศรนับไม่ถ้วนร่วงลงมา ในความมืดมีเสียงร้องโหยหวนดังขึ้นไม่ขาดสาย ลูกศรพุ่งทะลุฝูงคน เลือดสาดกระเซ็นนับไม่ถ้วน แขนขาขาดกระจุยกระจายเต็มพื้น
ตาแก่ที่ร้องเสียงดังที่สุด มีลูกศรปักอยู่กลางหัว
ลูกศรนั้นพุ่งทะลุฝูงคนมาปักเข้าที่ตัวเขา ตรึงเขาไว้กับพื้นจนตาย แล้วยังถูกคนที่วิ่งหนีกันจ้าละหวั่นเหยียบย่ำ จนเละเป็นเหมือนเศษผ้าขี้ริ้ว
หน้าไม้สังหารเทพเป็นอาวุธที่โหดเหี้ยมที่สุดในสนามรบของต้าถัง ลูกศรนับไม่ถ้วนขนาดที่แม้แต่ผู้บำเพ็ญเพียรขั้นแปรว่างยังไม่กล้ามองข้าม ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าตอนนี้คนในตรอกนี้แทบทั้งหมดเป็นชาวบ้านธรรมดา
สายฝนลูกศรที่สาดไปมาทุกทิศทาง เก็บเกี่ยวชีวิตอย่างไม่ปรานี
ชั่วพริบตา ตรอกฉือหยีก็กลายเป็นนรกบนดิน
เจียงไป๋หู่ดูฉากนี้ด้วยสีหน้าเรียบเฉย เสียงเย็นชาของนางดังก้องไปทั่วฉางอาน