เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 672 ทำชุดแต่งงานให้คนอื่นเปล่า ๆ
เงาร่างนั้นทอดสายตามองวิญญาณหยินที่แตกสลายของเฉินฉางเซิง
ในดวงตามีแต่ความผ่านร้อนผ่านหนาวมาแล้ว เต็มไปด้วยความผันผวนของกาลเวลา
“ติดอยู่ในแดนต้องห้ามมาสี่แสนปี ไม่คิดว่าหนทางกลับจะเปิดขึ้น แต่กลับไปโผล่ที่สี่แสนปีก่อน โผล่บนตัวฉางเซิง!”
ตอนนี้วิญญาณหยินของเฉินฉางเซิงแตกสลาย ยืนเหม่ออยู่กับที่ ราวกับเปลวเทียนที่สว่างวูบวาบ
เงาร่างนั้นเอานิ้วเป็นดาบ ฟันกิ่งของต้นชาการหยั่งรู้ลงมา หล่อเป็นโลงจักรพรรดิใบหนึ่ง เอาวิญญาณหยินของเฉินฉางเซิงใส่ไว้ข้างใน พลางพึมพำกับตัวเองว่า “ในเมื่อเจ้าหลอมเหวล็อกมารไปได้ครึ่งหนึ่งแล้ว ข้าก็จะช่วยเจ้าอีกแรง สามแสนปีให้หลัง ค่อยกลืนกินเฮ่าเทียนตี้ให้สิ้นซาก น่าเสียดายที่ข้าเหลือแค่เศษวิญญาณ ทำอะไรได้ไม่มากนัก!”