กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 662 ฉางเซิง ข้าจะถ่ายทอดมหาเต๋าให้เจ้า
“ท่าทางจะคิดมากไปเอง!”
เฉินจืออันกระตุกมุมปากเบา ๆ ด้วยสายตาของฉางเซิงตอนนี้ เป็นไปได้สูงว่านางจะมองไม่เห็นเส้นทางนั้น
ลาวจางโถวค่อย ๆ ย่องเข้าไปใกล้ดอกฝั่งโน้นต้นนั้น หวังจะเด็ดมัน
แต่เดินได้แค่สองก้าว ทั้งตัวก็แข็งทื่ออย่างประหลาด
ยิ่งกว่านั้นวิญญาณหยินของเขาเหมือนถูกแรงบางอย่างดึงออกมา ราวกับห่านโง่ที่ถูกบีบคอ
เฉินจืออันหันกลับไปมองฉางเซิงอีกครั้ง
เห็นนางสายตาเลื่อนลอย และกำลังเดินไปทางดอกฝั่งโน้นนั้นโดยไม่รู้ตัว
มหาปรมาจารย์สองคนที่กำลังเก็บกวาดสนามรบอยู่ไม่ไกลนักก็เหมือนจะรู้สึกอะไรบางอย่าง
เริ่มเดินมาทางนี้อย่างไม่แสดงสีหน้า