เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 604 ตำหนักเซียน (ตอนล่าง)
ในภูเขามีการฆ่ากันเกิดขึ้นทุกสารทิศ นักพรตที่เคยยกภูเขาถมทะเลได้ พอเข้ามาในภูเขาต้าวจื่อแล้วก็กลายเป็นคนธรรมดาไปเลย
เรียกปราณออกมาใช้ไม่ได้ จะใช้วิชาลับก็ยิ่งไม่ได้ ต้องฆ่ากันด้วยวิธีดั้งเดิมที่สุด
ไม่มีความงามหลงเหลืออยู่เลยสักนิด แต่กลิ่นคาวเลือดนั้นเต็มไปหมด
เห็นแค่ว่าในภูเขา มหาปรมาจารย์ขั้นคืนสู่แท้ของตำหนักชิงหยางถือดาบฆ่าคน อารมณ์ฆ่าฟันหนักมาก นำนักพรตตำหนักชิงหยางบุกฝ่าไปอย่างไร้สิ่งกั้นขวาง ฟันนักพรตที่ขวางหน้าจนหมดสิ้น เดินไปทั้งตัวเปื้อนเลือด ราวกับปีศาจเทพตนหนึ่ง
ชายชราหน้าตาแก่ชราผู้นั้นก็ตามมาติด ๆ ถึงจะดูเหมือนปราณโลหิตเหือดแห้ง ใกล้จะหมดเวลาแล้ว แต่พอลงมือฆ่าคนกลับคล่องแคล่วเหลือเชื่อ ถือดาบโม่เล่มหนึ่ง ฆ่าคนเหมือนสับผักหั่นแตง
“เอ๊ะ? ศิษย์สองคนนั้นชื่ออะไรกัน กล้าหาญเก่งกาจได้ถึงเพียงนี้!”