กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 588 ต้นเหตุเภทภัยแห่งยุค
วันแล้ววันเล่า ปีแล้วปีเล่า
แป๊บเดียวสิบปีก็ผ่านไป
สิบปี สำหรับคนธรรมดา ก็คงเป็นเกือบครึ่งชีวิตแล้ว
แต่สำหรับผู้บำเพ็ญเพียร มันแค่ดีดนิ้วครั้งเดียวก็ผ่านไป
ตอนนี้ปลายฤดูใบไม้ร่วงผ่านไปแล้ว ต้นฤดูหนาวกำลังจะมาถึง
หิมะแรกของปีหย่งอานที่ยี่สิบตกลงมาที่นครฉางอันแล้ว ปูบาง ๆ อยู่บนกระเบื้องหลังคาแดงกับผนังอิฐเขียวเป็นเกล็ดหิมะเล็ก ๆ
คนเดินถนนในนครฉางอันก้าวกันเร็ว ๆ ห่อเสื้อนวมหนาแน่น อยากกันลมหนาวที่พัดเข้ามาไม่หยุด
บางคนก็เงยหน้าขึ้นเป็นครั้งคราว มองท้องฟ้าที่มืดครึ้มแล้วด่าเบา ๆ
บางคนก็สีหน้าห่วงกังวล