กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 560 ที่มาของโจ่วยิว
เมื่อหัวทั้งแปดเริ่มสับสนวุ่นวาย
หัวที่อยู่กลางที่สุดซึ่งเย็นสติดีที่สุดก็ค่อย ๆ คลั่งขึ้นมา
เห็นเพียงว่ามันยกเท้าขึ้นย่ำลงมาที่เฉินจืออัน พลางหัวเราะเย้ย “ไอ้มดแดง เจ้านี่ชักไม่รู้ว่าฟ้าสูงดินหนาแค่ไหนแล้ว!”
“ข้าสูงเท่าฟ้า”
เฉินจืออันเงยหน้ามองมัน พูดเสียงเรียบ ๆ “แต่พวกเจ้าพวกปีศาจวิปลาสนี้สิ คงไม่รู้หรอกว่าฟ้ามันสูงแค่ไหน ดินมันหนาแค่ไหน!”
พอพูดจบ
เห็นเพียงว่าในโลกน้อยนั้น ดวงตะวัน ดวงจันทร์ และดวงดาวที่มืดมัวอยู่ก็พลันเปล่งแสงจ้า ราวกับทางช้างเผือกทอดหล่นลงมา หลอมเข้าไปในร่างกายของเฉินจืออัน
ร่างรบสูงใหญ่ผุดขึ้นบนที่รกร้าง