เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 503 กายดั่งฟ้าดิน
“นี่คือ...ถ้ำสวรรค์ของเจ้า?”
สีหน้าของ'โจวหรูฝอ'ดูงุนงง
ตอนนี้ที่ที่เขายืนอยู่กลายเป็นแดนรกร้างว่างเปล่าไปแล้ว ในความรกร้างนั้นมีหญ้าเล็กๆ คมดั่งกระบี่ มีลมฝนหนาวเหน็บ มีเสียงจักจั่นร้องไม่ขาดสาย แถมยังมีวังเทพเงามืดที่น่าขนลุกอีกแห่งหนึ่ง ดวงตะวัน ดวงจันทร์ และดวงดาวซ่อนตัวอยู่ในทิศทั้งสี่
แน่นอนว่าถ้าเป็นแค่นี้ เขาคงไม่รู้สึกมึนงง สิ่งที่ทำให้เขาตกใจจริงๆ ก็คือที่นี่กลายเป็นฟ้าดินจริงๆ ขึ้นมา ทั้งที่เขาอยู่ในทะเลจิตสำนึกของเฉินจืออันชัดๆ ใครจะไปคิดว่าชั่วพริบตาเดียวจะกลายเป็นแบบนี้ เปลี่ยนความว่างเปล่าให้เป็นของจริง นี่มันฝีมือของขั้นอริยะชัดๆ
เฉินจืออันแค่ขั้นถ้ำสวรรค์เท่านั้น ทำถึงขั้นนี้ได้ยังไง?
“นี่คือทะเลจิตสำนึกของข้า และก็เป็นถ้ำสวรรค์ของข้าด้วย”