เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 501 อาตมานับถือ
“ท่าน อาตมารอท่านอยู่นานแล้ว...”
พร้อมกับที่โจวหรูฝอพูด นิ้วมือของเขาก็ค่อย ๆ ชูขึ้น
เห็นทะเลทุกข์ที่กว้างใหญ่ไร้ขอบเขตเริ่มม้วนกลับเข้ามา ลมเมฆปั่นป่วน ปลายนิ้วของเขาเปล่งแสงทองออกมา ราวกับหลุมดำสีทองที่กลืนกินทะเลทุกข์เข้าไป
ยิ่งปลายนิ้วสว่างขึ้นเท่าไร แสงทองก็ยิ่งหนักหน่วงขึ้นเท่านั้น สุดท้ายทะเลทุกข์ก็ถล่มหายไปจนหมด กลายเป็นของเหลวสีทองหยดหนึ่งที่ปลายนิ้ว ค่อย ๆ ชี้ไปที่กลางหน้าผากของเฉินจืออัน
เฉินจืออันยืนนิ่งอยู่กับที่ ไม่พูดไม่จา สีหน้าเหม่อลอย
ราวกับว่าตอนที่หันกลับมานั้น เขาก็กลายเป็นเพียงเปลือกกายที่ว่างเปล่าไปแล้ว
ปลายนิ้วของโจวหรูฝอแตะถึงเฉินจืออัน สีหน้าเปี่ยมเมตตาและสง่างามราวกับพระพุทธองค์จริง ๆ ยกมือข้างเดียวทำความเคารพอย่างสบาย ๆ พลางพูดว่า “ท่าน อาตมาจะโปรดเจ้าให้ได้เห็นพุทธ!”
โปรดเจ้าให้ได้เห็นพุทธ