กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 480 ลมเมฆเหนือนครฉางอัน
“เจ้ากำลังทะลวงขั้น...”
อูหรงมองเฉินจืออันที่ถูกตรึงตายอยู่บนกำแพงเมือง แววเยาะเย้ยในดวงตาค่อย ๆ จางหาย “ข้ารู้สึกได้ถึงกลิ่นอายอันตราย ว่าแล้วเชียว—คนอย่างเจ้านี่ ต่อให้ถูกตอกติดกำแพงไว้แล้วก็ยังอันตราย มีแต่ต้องตายสนิทถึงจะทำให้คนสบายใจได้”
พอพูดจบ
คันธนูยาวในมืออูหรงก็ถูกดึงจนเต็มวับ ราวกับดวงตะวันสีทองดวงหนึ่ง
ชั่วอึดใจให้หลัง
ลำแสงสีทองเส้นหนึ่งก่อตัวเป็นลูกศรบนคันธนูยาว ฆาตกรรมอันน่าสะพรึงทะลุขึ้นไปถึงเมฆ
ลูกศรนี้แอบหลุดพ้นขอบเขตขั้นคืนสู่แท้ไปแล้ว ราวกับดูดกลืนแสงทั้งหมดระหว่างฟ้าและดินไว้ เหลืออยู่เพียงชายหนุ่มที่กำลังดึงธนูกับลำแสงน่าสะพรึงนั้น
ใต้ขั้นศักดิ์สิทธิ์ ไม่มีใครรับลูกศรนี้ได้