เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 477 กำแพงเผ่ามนุษย์
กวนจื้อไจ้มองแผ่นหลังของเสินซิ่วที่เดินขึ้นเขาอย่างสบายอารมณ์ ในใจค่อย ๆ เย็นชาลง ราวกับเห็นภาพเลือน ๆ ว่าบนเขาสุเมรุที่แสงพุทธส่องสว่างไปทั่วนั้น มีเงามืดเพิ่มเข้ามาหนึ่งเงา ซ่อนเลือดสีแดงฉานเอาไว้ไม่รู้เท่าไร
เสือสองตัวอยู่ในถ้ำเดียวกันไม่ได้
ไม่ว่าจะเป็นเสวียนจั้งหรือเสินซิ่ว ต่างก็ไม่มีทางยอมให้ภูเขาลูกนี้มีสองเสียงเด็ดขาด
ถ้าเสวียนจั้งเป็นแค่พุทธบุตรธรรมดา ๆ เป็นแค่หัวหน้าฝ่ายเทศนาธรรมธรรมดา ๆ ต่อให้เขาเป็นอัจฉริยะแค่ไหนก็ไม่มีสิทธิ์ไปวัดมือกับเสินซิ่ว เพราะเสินซิ่วคือร่างจุติของประมุขพุทธ
แต่เสวียนจั้งไม่ใช่พุทธบุตรธรรมดา ตั้งแต่ตอนที่เขานั่งอยู่บนเก้าชั้นฟ้าแล้วพูดประโยคที่ว่า “ใคร ๆ ก็เป็นพุทธได้” เขาสุเมรุลูกนี้ก็เริ่มไม่เหมือนเดิมแล้ว