เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 431 อดีตของเฉินเอ้อร์หนิว
“หุบปาก!”
หวงต้าเต๋อโยนกระดูกขาขาวหยกออกไปตามมือ
ตรึงถูหลูที่เพิ่งโผล่หัวขึ้นมา กลับไปติดอยู่ในซากปรักหักพังอีกครั้ง
แล้วยังหั่นเนื้อสัตว์ศักดิ์สิทธิ์จากกองไฟเทพลงมาชิ้นหนึ่ง หลอมกลั่นพลังวิญญาณแล้วยื่นให้เฉินจืออัน พูดพลางยิ้ม “หลานรัก ของแบบนี้เป็นเนื้อเต่าน้ำดำ หนึ่งในห้ายักษ์ของวิหารเทพมาร เป็นของบำรุงชั้นเยี่ยม เจ้าลองชิมสิ ถ้าไม่ชอบ ในภูเขายังมีเนื้อป่าอยู่บ้าง ปู่จะไปล่ามาให้ย่าง”
ถูหลูที่ถูกตรึงอยู่ในซากปรักหักพังมองหวงต้าเต๋ออย่างงงเป็นไก่ตาแตก
แล้วก็เหลือบไปมองเฉินจืออันอีกที
นี่เป็นเชื้อสายเผ่าเทพโบราณแน่นอน ในตัวมีเลือดเทพอันเป็นเอกลักษณ์ของเผ่าอีกาทองไหลอยู่ เขาไม่มีทางดูผิด
แต่หวงต้าเต๋อมันเป็นอะไรของมัน?
ทำไมถึงเอาใจเชื้อสายเผ่าเทพโบราณขนาดนี้ แถมยังเรียกตัวเองว่าปู่อีก?