กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 429 หยวนกุยถอยทัพ
ฝนฤดูใบไม้ผลิโปรยปรายลงมาเป็นละออง
พร้อมกับลมเย็นที่พัดกวาดไปทั่วทุ่งจู๋ลู่ ยิ่งทำให้ร่างที่บางอยู่แล้วของหลิวหรูเยียนดูบางลงไปอีก
นางสวมชุดขาวเรียบ ๆ หันหลังให้ฝูงชน ยืนถือดาบกลางสายลมฝน
ดวงตาทั้งสองข้างใสกระจ่าง ในแววตาไม่มีทั้งความเศร้าและความยินดี ราวกับไม่รู้เลยว่าความกลัวคืออะไร
หวงฝู่หลงมองหลิวหรูเยียน ไม่รู้ทำไมจู่ ๆ ก็รู้สึกหนาวขึ้นมา
สาวน้อยคนนี้บำเพ็ญเพียรได้แค่ขั้นหลอมปราณ ชัด ๆ ก็แค่มดตัวหนึ่ง สะบัดนิ้วก็ฆ่าได้
แต่ฝ่ามือที่เขายกขึ้นกลับฟาดลงไม่ได้เสียนาน แถมยังมีความกลัวไร้สาเหตุแผ่ซ่านออกมาอีก
เขามีลางสังหรณ์
ถ้าฝ่ามือนั้นฟาดลงไป จะเกิดผลลัพธ์ที่หนักอึ้งมาก ผลลัพธ์ที่เขาแบกรับไม่ไหว