กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 416 ข้าจี้อู๋เต้า... ไม่สิ ข้าเฉินอู๋ตี้!
“เฉินจืออัน เขาเป็นเฉินจืออันจริง ๆ ด้วย...”
ไป๋อานผิงฟังเสียงที่ลอยมากับลมและหิมะ แววตาเริ่มซับซ้อนขึ้นเรื่อย ๆ
ในที่สุดเขาก็เข้าใจแล้วว่าทำไมเฉินจืออันถึงดูร้อนใจขนาดนั้น
การแย่งชิงแผ่นดินกำลังจะเริ่ม สิ่งเร้นลับเบื้องบนก็ปล่อยภัยพิบัติจากฟ้าลงมา
สนามรบแห่งนี้กลายเป็นกรงขังไปแล้ว
ผู้บำเพ็ญจากต้าฮวงที่ถูกเลือกเป็นเครื่องสังเวยก็คือสัตว์ที่ติดอยู่ในกรง อยากมีชีวิตรอดก็ต้องทุบกรงให้แตก
แต่จะทุบกรงให้แตกมันง่ายเสียที่ไหน
ด้านบนมีลมหนาวคมเหมือนมีด ด้านล่างมีจี้อู๋เต้าผู้ถือลิขิตฟ้า
เฉินจืออันไปคราวนี้