กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 396 หนุ่มน้อยยังไม่ทันแก่ ผมก็ขาวโพลน ก้มหลังย่องไปกลางลมหนาวหิมะ
เสวียนซินยืนอยู่กลางลมหนาวหิมะ
มองลงไปที่สมรภูมิเชิงเขาที่เหมือนนรกทั้งเป็นอยู่ไกล ๆ สายตาหยุดอยู่ที่ราชรถคันนั้น แววตาสะท้อนความว่างเปล่าอยู่วูบหนึ่ง
ตอนนี้เสียงฆ่ากึกก้องที่เชิงเขา ปราณในสมรภูมิพุ่งสาดไขว้กันไปมา เงาดาบเงากระบี่ถี่ราวกับป่าน โลหิตกระเซ็นเป็นสาย ซากศพกับชิ้นเนื้อเกลื่อนพื้น ไม่ถึงครึ่งก้านธูป เขาเทียนผู่ก็กลายเป็นลานสังหารนรกไปแล้ว
นักบำเพ็ญต้าฮวงกับทหารม้าเกราะเหล็กเขาชิงเหลียงถึงจะมีไม่ถึงสามพันคน แต่ทุกคนล้วนไม่กลัวตาย ถือดาบเผชิญหน้ากับศัตรูที่มากกว่าหลายเท่า ทุกครั้งที่บุกตะลุยก็ฟันหัวขาดไปนับไม่ถ้วน