เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 373 จอมมารน้อย
จากกลางที่ราบของสนามล่าทางทิศตะวันออก ไปทางทิศตะวันออกสามพันลี้
ข้ามแนวเขาลูกเตี้ยที่ยังไม่มีใครตั้งชื่อไป ก็จะถึงบึงใหญ่ตงเหย่
ตอนนี้
บนยอดเขาที่สูงที่สุดในกลุ่มภูเขานั้น
มีชายหนุ่มคนหนึ่งยืนเอามือไพล่หลัง มองลงไปยังบึงใหญ่เบื้องล่างที่หมอกพิษคลุ้งตลบสุดลูกหูลูกตา
ชายหนุ่มหน้าขาว คิ้วเรียวเฉี่ยวจดขมับ สวมเกราะรบสีดำสนิท ผมยาวรวบขึ้นเป็นมวย ปักปิ่นสีดำสนิทเล่มหนึ่งล็อกเส้นผมดำขลับทั้งหัวไว้
ข้างตัวชายหนุ่ม มีหญิงงามอ่อนโยนถอยไปยืนครึ่งก้าว ประคองดาบยืนอยู่
หญิงสาวอายุราวยี่สิบ ผิวขาวเนียนราวไขมัน หอมราวกล้วยไม้น้อย ระหว่างคิ้วมีจุดชาดแดง สวมเสื้อบางเบาเรียบง่าย เอวบางคอดหยิบมือ ผิวขาวราวหิมะบนภูเขาแลเห็นราง ๆ ดวงตางดงามราวน้ำในฤดูใบไม้ร่วงมองชายหนุ่มอย่างเปี่ยมไมตรี