กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 367 แบกกระบี่ขึ้นเหนือผู้เดียว ทั่วใต้หล้าไม่มีใครรู้จักเจ้า
“แบกกระบี่ขึ้นเหนือเพียงลำพัง ทั่วใต้หล้าไม่มีใครรู้จักเจ้า”
บนก้อนหินใหญ่ข้างแม่น้ำตวนเหอ หวังหลิวมองแผ่นหลังของตัวเองที่ค่อย ๆ ห่างออกไป ก็อดรู้สึกอิจฉาขึ้นมาไม่ได้
บางทีจากนี้ไป
ชื่อของหวังหลิวแห่งเขาชิงเหลียงจะสะเทือนไปหลายใต้หล้า
แต่ก็คงไม่เกี่ยวกับเขาเท่าไหร่แล้ว...
......
เฉินจืออันกำลังยืนอยู่ใต้น้ำตกที่ห่างจากตวนเหอยี่สิบลี้
เหนือหัวเขาเป็นหน้าผาที่ถูซูตั้งชื่อว่าน้ำตกสวรรค์ ลมก่อตัวขึ้นในหุบผาใต้หน้าผา ลมกับฝนพัดกระหน่ำเหมือนคลื่นกลิ้ง ราวกับมีฝนตกหนักเทลงมา
แต่กลับไม่มีลมฝนสักนิดตกลงบนตัวเขา