กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 361 เจ้าลาโล้นนี่เอง
“เขาทำอะไรอยู่น่ะ”
เฉินจืออันนั่งอยู่บนหินก้อนใหญ่ มองหวังหลิวอย่างสงสัย
“อาจจะได้เห็นวิถีกระบี่ของเจ้าแล้ว รู้ตัวว่าชาตินี้ตามหลังเจ้าไม่ทัน ใจเต๋าเลยแตกสลาย กำลังสั่งเสียอยู่ก็ได้”
ถานไถหมิงเยว่ที่สายตาจับอยู่ที่ต้นน้ำของแม่น้ำสายใหญ่มาตลอดพูดเรียบ ๆ
“อ้อ เป็นแบบนี้นี่เอง”
เฉินจืออันทำหน้าเหมือนเพิ่งเข้าใจ ถอนหายใจแผ่ว ๆ “สมกับเป็นนักกระบี่บริสุทธิ์จริง ๆ แค่เพราะเรื่องนี้ถึงกับจะเอาชีวิตพลีให้เต๋า ที่ว่าเช้าได้ยินเต๋าเย็นตายก็คุ้มแล้ว คงจะเป็นแบบนี้เอง...”
กระบี่ที่หวังหลิวพาดไว้บนคอสั่นนิด ๆ เขาพูดเสียงอ่อย “จริง ๆ แล้วใจกระบี่ของข้าก็ไม่ได้บริสุทธิ์ขนาดนั้น...”