กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 350 ข้า...แพ้แล้ว
“ที่แท้เจ้าก็คือเฉินจืออัน”
ถานไถหมิงเยว่จู่ ๆ ก็ยิ้มออกมา ดอกบัวเซียนที่หนีบอยู่ปลายนิ้วสลายหายไปในพริบตา “สู้กันอย่างยุติธรรมสักยกไหม”
“ข้าอยากได้แบบนั้นพอดี”
เฉินจืออันเก็บกระบี่ที่จ่ออยู่หว่างคิ้วของถานไถหมิงเยว่กลับมา มองหลี่หลิวที่หน้าตาหมดอาลัยตายอยาก “เมื่อกี้เซียนถานไถตั้งใจยั่วเจ้าให้โกรธ ทำให้เจ้าตั้งสติไม่อยู่ ถ้าเจ้าคุมใจตัวเองไว้ได้...”
“คุมใจตัวเองไว้”
หลี่หลิวพึมพำกับตัวเอง ในใจจู่ ๆ ก็สว่างวาบ “ถ้าข้าใช้ร่างจริงเป็นตัวรุกหลัก ให้ร่างเต๋าคอยอ้อมไปมา ไม่ใช่คิดจะตัดสินแพ้ชนะด้วยกระบี่เดียว เอาของที่ตัวเองด้อยไปชนของที่เขาถนัด ผลอาจจะออกมาเป็นอีกแบบก็ได้...”
“ก็ไม่หรอก”