เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 230 งานเลี้ยงที่ไป๋อวี้จิง
ตอนเฉินจืออันเดินเข้าไปในห้องเหยาหนาวของไป๋อวี้จิง หลี่เฉิงอันกำลังนอนไอเป็นเลือดอยู่บนเตียงอย่างทรมาน
ยาที่สุนัขจิ้งจอกแก่ส่งมาแม้จะช่วยชีวิตเขาไว้ได้ แต่เขากลืนปราณวาสนาเข้าสู่ร่างกายติด ๆ กัน เกือบก้าวขึ้นสู่ขั้นกึ่งอริยะ ร่างกายพังยับไปนานแล้ว จะฟื้นตัวกลับมาในเวลาสั้น ๆ ยากมาก
เขาโบกมือให้นางกำนัลในวังถอยออกไป แล้วพยุงหลี่เฉิงอันที่หัวเตียงขึ้น พลางยิ้มแย้มว่า “เหล่าหลี่ ข้ามากินงานศพเจ้าแล้วนะ...”
หลี่เฉิงอันมึนหัวตาลาย เงยหน้าขึ้นมองอย่างเลื่อนลอย
พอเห็นเฉินจืออันที่ควรจะนอนเป็นศพอยู่ กลับยืนกระปรี้กระเปร่าอยู่หัวเตียงตัวเอง สีหน้าก็ตกลงทันที แล้วก็กระอักเลือดออกมาอีกคำโต
ในใจขมไปหมด
บาดแผลของเฉินจืออันหนักกว่าเขาด้วยซ้ำ ถึงขั้นตกตายอยู่ในไป๋อวี้จิง