กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 217 ขี้เมาบ้า
ตีนน่ะทำร้ายร่างกายไม่เท่าไร แต่ทำร้ายจิตใจได้เจ็บแสบสุดๆ
หลิวชีที่ถูกเหยียบจนล้มคว่ำอยู่กับพื้น พอได้ยินเสียงที่ไม่ได้ยินมานาน ก็ไม่พูดพร่ำทำเพลง หยิบน้ำเต้าออกมาจากแหวนสุเมรุ เปิดฝาขึ้น แล้วเอ่ยเสียงเรียบ “อาจารย์ ไม่ได้เจอกันนานเลย...”
กลิ่นเหล้าหอมเข้มลอยฟุ้งออกมา เท้าคู่นั้นก็หุบกลับไปทันที
แล้วเสียงหน้าด้านๆ ของนักพรตแก่ก็ดังขึ้น “ศิษย์ดีของอาจารย์...ฮ่าๆ อาจารย์แค่ล้อเจ้าเล่นเฉยๆ อย่าคิดมาก”
หลิวชีลุกขึ้นจากพื้นอย่างเนิบๆ มองขี้เมาบ้าที่บ๊องๆ คนนี้ แล้วมุมปากก็ยกยิ้มอ่อนๆ...
เรื่องที่ขี้เมาบ้าฟื้นกลับมาจากความตาย เขาไม่รู้สึกแปลกใจเลย
ก็คนที่คบเป็นเพื่อนกับหวงเหล่าโก่วได้ อาจจะตายเพราะแก่ หรืออาจจะถูกฆ่าตาย แต่คงไม่ถึงขั้นเมาเหล้าตายเองหรอก