เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 207 ไม่มีเฉินจืออัน
“อาหมาน เจ้าคงไม่อยากให้จวนเฉินหลิวโหวตายกันหมดทั้งบ้านใช่ไหม...”
พอเสียงของอู่เต๋อดังขึ้น ในประตูสวรรค์ ราวกับทะเลฟ้าผ่าก็พลันเงียบสงัด...
ร่างมารร้อยจั้งของเฉินอาหมานก้มมองลงมาที่โลกมนุษย์
ส่วนอันหลานเลิกคิ้วขึ้นนิดหนึ่ง พูดอย่างไม่ใส่ใจว่า “ข้าในฐานะเจ้าสำนักตั้งใจจะเล่นกับภัยทดสอบใจนี้ให้สนุก ๆ หน่อย แต่อู่เต๋อเจ้ากลับกระโดดออกมาหาเรื่องตายเอง?”
จีเซิ่งจู่เห็นภาพตรงหน้า ในใจก็อดรู้สึกไม่สบายใจขึ้นมาไม่ได้ อาเลือดออกมาคำหนึ่ง พลันระเบิดขีดสุดของตัวเองจนร่างจำแลงแห่งหลักเต๋าแหลกเป็นผง แล้วตะโกนลั่นว่า “อันหลาน ไม่เกี่ยวกับข้านะ!”
เพิ่งพูดจบ นิ้วมืออันน่าสะพรึงก็กดลงมาหาเขาแล้ว
ในเวลาเดียวกัน
เฉินอาหมานก้าวออกจากประตู รับร่างจำแลงแห่งหลักเต๋าสองร่างเข้าเต็ม ๆ มือเดียวบังฟ้า ตบไปที่กระจกถามฟ้า
“ตูม!!!”