เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 192 เจิ้นหนานอ๋อง
ในตอนที่เฉินจือมิ่งสะพายดาบขึ้นไปชมจันทร์ ในตอนที่เฉินจืออันออกจากบ้านไปฆ่าคนข้างนอก
ที่จวนราชครูในตรอกจินเคอ ฉินเว่ยเซียนร่างสูงห้าฉื่อ นั่งอยู่บนเก้าอี้ไท่ซือที่ตั้งสูง ก็แหงนมองดวงดาวที่สว่างราวกับพระจันทร์บนฟ้าเหมือนกัน
“อีกชั่วยามเดียวก็ถึงวันที่หนึ่งเดือนสิบแล้ว ตระกูลจักรพรรดิก็จะลงมา สงครามใหญ่กำลังจะเกิด…”
ฉินเว่ยเซียนละสายตากลับมา แล้วพูดช้า ๆ ว่า “เจิ้นซี เจิ้นตง เจิ้นหนาน โยวโจว เป่ยหมาง เป่ยเหลียง แม่ทัพชายแดนที่อยู่ขั้นแปรว่างขึ้นไปเกือบสามหมื่นคนพากันทิ้งด่านไป”
ด่านชายแดนก็จะกลายเป็นเมืองร้าง ถ้ามีกองทัพใหญ่ยกมาบุก ชายแดนต้าถัง...
“เกรงว่าประชาชนจะเดือดร้อนยับเยิน เลือดนองเป็นแม่น้ำ แผ่นดินก็จะเปลี่ยนเจ้าของ”
“ขอแค่ฝ่าบาททรงชนะ เสียแผ่นดินไปมากแค่ไหนเราก็เอากลับมาได้!”
ในความมืด มีเงาร่างหนึ่งค่อย ๆ ปรากฏขึ้น
นี่คือผู้หญิงคนหนึ่ง สวยจนหาที่เปรียบไม่ได้ ซูเฟยแห่งต้าถัง ตระกูลไป๋แห่งเหอเจียน!