กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 141 ท่านโหวเฉินหลิวมาเอ่ยขอพบ
“ข้าไม่รู้ว่าเฉินอาหมานรออะไรอยู่!”
ฮูหยินผู้เฒ่าเอ่ยขึ้นเสียงเบา ๆ “แต่ถ้ายังรอต่อไปแบบนี้ สถานการณ์คงกลายเป็นแบบที่แย่ที่สุด!”
ด้วยนิสัยของอู๋เต๋อ ไม่มีทางที่นั่งรอความตายเฉย ๆ หรอก
ตรากตรำวางแผนมาค่อนชีวิต แล้วยังขังตัวเองอยู่ในท้องพระโรงไท่จี๋ทนมาสิบหกปี
ข้าถึงกับสงสัยว่าเขาคงทอตาข่ายมืดที่ลึกจนมองไม่เห็นก้นไว้ตั้งนานแล้ว
รอแค่ให้เฉินอาหมานก้าวเข้ามาในเกม แล้วเก็บกวาดทั้งแผ่นดินนี้ในทีเดียว!
เหมือนอย่างที่เคยทำเมื่อครั้งนั้น
ทั้งที่เขาเข้าไปในเขาหมินได้สบาย ๆ แต่ก็ยังรอจนจวนซีป๋อโหวของข้าล้มตายจนเกือบหมด รอจนอัครเสนาบดีซูไปตายคนเดียว ถึงได้นำกองทัพเสินเช่อบุกมาถึง...“”
“เฉินอาหมานบอกว่าเขากำลังรอให้ดอกไม้ริมทางบาน!”