เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 124 ฉีเทียนต้าสิง?
นอกซอยเสื้อป่าน
หวังฟู่กุ้ยมองเฉินจืออันหายเข้าไปในความมืด บนใบหน้าอ้วนกลมก็มีรอยยิ้มผุดขึ้นมา
เขาพลิกข้อมือ รองเท้าบู๊ตข้างหนึ่งก็ปรากฏในมือ ค่อย ๆ สวมลงบนเท้าซ้ายที่หนาวจนเขียวคล้ำ พลางเอ่ยขึ้นอย่างสบายอารมณ์ “อากุ้ย พรุ่งนี้ไปที่ซอยเสื้อป่าน กำแพงที่กีดตาข้าแกะออกให้หมด เตาเผาอิฐก็ปิดไปเลย...”
“ท่านโหวน้อยทนเห็นความทุกข์ยากของชาวบ้านไม่ได้ เราเองก็กินข้าวเปล่า ๆ ไม่ได้เหมือนกัน ให้ตายสิ เงินเดือนที่อุตส่าห์ทวงคืนมาได้ ก็ถูกมันควักไปเกลี้ยงอีกแล้ว!”
......
ขากลับไปชิงโหลว
เฉินจืออันโบกมือให้ม้าแก่ขาเป๋กลับเขาหูเอ๋อร์เอง ส่วนเขาก็เดินเคียงบ่ากับหลิวชี
“หวังฟู่กุ้ยไม่ธรรมดา!”
เดินเคียงกันไปได้ไม่กี่ก้าว หลิวชีก็ขมวดคิ้วเบา ๆ “เมื่อกี้เขาเงยหน้าขึ้นมองข้าครู่หนึ่ง...”