เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 122 สันดานเดิมแก้ไม่หาย
“ฝ่าบาท จวนตระกูลโจวถูกฆ่าล้างตระกูลแล้ว!”
ตำหนักบูรพา ตำหนักขององค์รัชทายาท
จูอู๋ฉางมองหลี่เฉิงติ้งที่กอดหญิงซ้ายขวาอยู่ แล้วทำหน้าเสียดายสุดใจ “เฉินจืออันไอ้เพชฌฆาตนั่น แม้แต่เด็กสิบสองขวบยังไม่เว้น!”
“ตายก็ตายไปสิ!”
หลี่เฉิงติ้งมองจูอู๋ฉางอย่างไม่พอใจ “ไอ้คนทรยศโจวคนนั้น ตอนแรกพูดมั่นคงนักว่าจงรักภักดีต่อเรา แต่พอเราหมดอำนาจวันเดียว มันก็หนีเร็วกว่าใคร สุดท้ายก็ไม่ใช่คนของเรา ตายก็สมควรแล้ว!”
จูอู๋ฉางมุมปากกระตุกนิด ๆ นิ่งไปครู่หนึ่งถึงพูดต่อ “ฝ่าบาท จวนโจวทำเรื่องผิดศีลธรรมเลวร้ายขนาดนั้น ถูกฆ่าล้างตระกูลก็นับว่าตายสมกับความผิด”
เพียงแต่เฉินจืออันไม่พูดสักคำก็สั่งทหารไปฆ่าล้างทั้งจวน มันเกินไปหน่อยแล้ว!
วันนี้มันกล้าสั่งทหารเข้าจวนโจว พรุ่งนี้ก็กล้าสั่งทหารเข้าตำหนักบูรพา!