กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 90 จืออัน เร็วเข้า ข้ามีของดีให้ดู
ตรงชายแดนระหว่างมณฑลชิงกับนครฉางอันมีภูเขาลูกหนึ่ง
ภูเขาลูกนั้นชื่อเขาลมดำ!
ได้ชื่อนี้มาเพราะตลอดทั้งปีมีลมดำพัดเย็นเยือกถึงกระดูก
เล่ากันว่าที่นี่เคยเป็นสนามรบของขั้นอริยะ
ตอนที่จูชิงโหวไต่ขึ้นถึงขั้นอริยะ ท่านฟันดาบเดียวจนถ้ำสวรรค์แดนมืดของอริยะสายมารแตกเป็นเสี่ยง ๆ
ลมดำนั่นก็พัดออกมาจากถ้ำสวรรค์ที่แตกสลายของอริยะสายมารผู้นั้น...
ตอนนี้ บนเขาลมดำ
หลี่เฉิงอันเอาผ้าดำปิดตาซ้าย หน้าเต็มไปด้วยฝีเม็ด มือถือดาบใหญ่เก้าวงแหวน นั่งยอง ๆ อยู่บนก้อนหินใหญ่ด้วยความเบื่อหน่าย สายตามองตรงไปที่ทางหลวงพลางถอนใจ “บางทีข้าก็อดอิจฉาไอ้เฉินจืออันนั่นไม่ได้...”
สวี่เหล่าเจ๋ย ผู้นำคนที่สิบสามของค่ายลมดำ ยืนตัวแข็งอยู่ข้าง ๆ ใจลอย