กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 52 ข้าแซ่เฉิน เฉินธรรมดา ๆ
ใต้หน้าผา
เฉินจือมิ่งเช็ดเลือดเหนียว ๆ บนคมกระบี่ออกกับศพที่ไม่มีหัวศพหนึ่ง
ตรงหน้าเขา
ศพกองสูงเหมือนภูเขาไปนานแล้ว
ตอนที่เขาถือกระบี่อยู่ในมือ
ไม่มีใครก้าวเข้ามาใกล้เขาได้แม้แต่ฉื่อเดียว
รบกันมาจนถึงตอนนี้
คนที่ยังยืนอยู่ตอนนี้ เหลือแทบจะเฉพาะผู้บำเพ็ญเพียร
หรือแม้แต่ผู้บำเพ็ญเพียรเองก็ด้วย