กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 46 ลมเต็มหอ ฝนใกล้มา
“ท่านโหวน้อยคนนั้น เจ้าเห็นว่าอย่างไร?”
หอสูงตระกูลเว่ย
เว่ยจงหลี่มองลงไปที่ขบวนทูต ซึ่งค่อย ๆ หายลับไปตรงปลายถนน
ตรงหน้าเขา
ทวนเล่มหนึ่งลอยวนอยู่กลางอากาศ ปลายทวนชี้ตรงไปที่แผ่นหลังของเฉินจืออัน!
“สวยแต่นอก ในเน่าเฟะ!”
เว่ยจื่อชิวพูดเบา ๆ “ลูกตรวจดูแล้วขอรับ”
เขายังไม่ได้ก้าวผ่านธรณีประตูนั้น
“ยังเป็นนักยุทธ์ขั้นหนึ่งอยู่!”