กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 37 ทำเนียบยอดอัจฉริยะ
ผู้ใหญ่บ้านเฒ่าเหมือนมองออกว่าเขาสงสัยอะไร จึงทำหน้าบึ้งแล้วพูดว่า “ใครจะมีความสุขได้ล่ะ ที่เจอไอ้เลวที่ล่อเพื่อนของตัวเองไปแบบนี้”
“ไอ้เด็กพวกนั้นรอเจ้าอยู่ที่ปากหมู่บ้าน ไปลาพวกมันหน่อยเถอะ”
“ผู้ใหญ่บ้าน สำนักกระบี่จะไม่มีวันถูกคนลืมแน่”
เฉินจือมิ่งโค้งคำนับผู้ใหญ่บ้านอย่างลึกซึ้ง นานทีเดียวกว่าจะลุกขึ้น แล้วเดินออกไปนอกหมู่บ้าน
ตรงนั้น
มีเด็กหนุ่มเด็กสาวอายุราวสิบสองกลุ่มหนึ่ง มองเขาอย่างอาลัยอาวรณ์
สายตาเขากวาดผ่านเด็กกลุ่มนี้ บนใบหน้าซีดของเฉินจือมิ่งมีรอยยิ้มวาบขึ้นมาแวบหนึ่ง
แล้วก็กลับมาเคร่งขรึมอีกครั้ง