กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 33 ข้าคือนักกระบี่
เวลาผ่านไปเร็วมาก พริบตาเดียวก็ผ่านไปครึ่งเดือนอีกแล้ว
วันนั้น
ชิงโหลวมีคนแก่มาเป็นกลุ่มใหญ่
“เสี่ยวชิงเอ๋อร์เอ๊ย!”
ที่ไหนมีใครแบกของหนักเดินหน้า ก็แค่มีคนช่วยให้เจ้าอยู่สุขสบายต่างหาก!“”
สายตากวาดไปทั่วเหล่าคนแก่คนป่วยคนพิการที่ยืนอยู่ข้างล่าง
เฉินจืออันถอนหายใจอย่างจนใจ
ชิงโหลวเพิ่งเปิดได้ไม่กี่วัน
เฉินอาหมานก็ส่งเรื่องแบบนี้มาให้เขาเสียแล้ว!