กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 5 ซื้อการหยั่งรู้สักครั้ง
พอพูดคำนี้ออกมา ทั้งวงก็เงียบกริบ!
ทำธุรกิจก็ยังพอว่า
เฉินอาหมานคิดว่าถ้าตัวเองยอมหน้าด้านไปหาอู่อันโหวหมอนั่น ยังไงก็น่าจะยืมเงินได้สักสองสามพันตำลึง
แต่มาเปิดหอคณิกานี่มันเรื่องบ้าอะไร?
มันเป็นเรื่องที่คนดี ๆ เขาทำกันที่ไหน?
วินาทีนั้น เขาสงสัยอย่างยิ่งว่าไอ้เด็กนี่คิดจะอาศัยชื่อการเปิดหอคณิกาเป็นข้ออ้าง จะได้ใกล้ชิดแล้วคว้าไว้ก่อน
เห็นเฉินอาหมานไม่พูด
เฉินจืออันก็พูดเจื้อยแจ้ว “การเปิดหอคณิกาเป็นธุรกิจสุดยอดที่ข้าคิดอยู่ทั้งคืนกว่าจะออกมา มีอนาคตไกลแน่นอน!”
“ข้าสืบมาแล้ว ในนครฉางอันมีหอคณิกากว่าร้อยแห่ง บุปผาเอกกับนางคณิกาที่มีชื่อติดอันดับก็ราวยี่สิบกว่าคน เรียกได้ว่าดอกไม้แย่งกันบาน แต่...”