เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 3 โชคดีที่ยังมีจืออัน
เช้าวันถัดมา
เฉินจืออันที่ครุ่นคิดหนักมาทั้งคืนเพิ่งลืมตาขึ้น ก็เห็นชายวัยกลางคนคนหนึ่งยืนยิ้มซื่อ ๆ อยู่ตรงหน้า
ชายคนนั้นใส่ชุดคลุมผ้าไหม มือถือกล่องอาหารประณีต... กล่องอาหารประณีตไว้ในมือ ร่างที่ไม่สูงใหญ่ค่อย ๆ ขยับไปบังแสงแดดที่สาดเข้ามาอย่างระมัดระวัง
พอเห็นเฉินจืออันลืมตา ชายคนนั้นก็รีบยกกล่องอาหารในมือยื่นให้ พลางพูดเบา ๆ ว่า “ลูกเอ๋ย พ่อไม่ดีเองที่ทำให้ลูกต้องลำบาก”
เฉินจืออันอ้าปาก
คำว่า “ตาแก่ไม่ตาย” ที่เจ้าของร่างเดิมติดปาก ยังไงก็ไม่ได้หลุดออกมา
เขารับกล่องอาหารมา หยิบซาลาเปาไส้หมูขึ้นมาลูกหนึ่งแล้วกินช้า ๆ
ชายคนนี้ก็คือเฉินหลิวโหวแห่งต้าถัง เฉินอาหมาน ผู้เป็นพ่อของเฉินจืออัน!
เฉินอาหมานหน้าตาธรรมดา วิทยายุทธ์ธรรมดา ความสามารถก็ธรรมดา แถมยังบริหารตำแหน่งเฉินหลิวอ๋องที่เคยดี ๆ จนตกมาอยู่แค่เฉินหลิวโหว...