กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
จ้าวชิงไม่โกรธเลย “ซื้อไม่ไหวแล้วมันเป็นอะไรไปล่ะ? ฉันใช้ของซูเหอก็ได้” เขาเชิดคางไปทางซูเหอ “ใช่ไหมซูเหอ? ต่อไปถ้าฉันจะออกไปเที่ยว ก็จะขอยืมของเธอ”
ซูเหอเพิ่งนั่งลง พอได้ยินคำนี้ก็เหลือบมองเขาพลางยิ้ม “ถ้าเธอขับคนเดียว ฉันไม่ยอมแน่ ๆ”
จ้าวชิงถาม “ทำไมล่ะ?”
“ฉันกลัวว่าเธอออกไปคนเดียวแล้วจะขับยานไปที่ที่ไม่ควรไป”
ต้าเหมาอยู่ข้าง ๆ เสริม “เจ้านายพูดถูก”
จ้าวชิงอึ้งไปนิด “พวกเธอนี่นะ รับมือวีรชนกันแบบนี้เลยหรือ”
“เฮอะ!” อาเล่อส่งเสียงในลำคอ “ที่นี่ใครไม่ใช่วีรชนกันบ้างล่ะ?”