กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เสี่ยวซินก็ไม่ทำให้เขาลำบาก “ได้ เดี๋ยวฉันส่งให้คุณ”
เพื่อนร่วมงานคนอื่นก็รุมเข้ามาด้วย “ฉันด้วย ฉันด้วย”
“ส่งเข้าแชตกลุ่มเล็กของพวกเราเลยสิ”
“ใช่ ๆ”
เสี่ยวเจี๋ยคว้าแขนเสี่ยวซินไว้แน่น ดวงตาเป็นประกาย “ฉันไม่สน ฉันจะซื้อสองขวด! ถึงตอนนั้นขวดหนึ่งไว้ที่ออฟฟิศ ขวดหนึ่งไว้ที่บ้าน”
เสี่ยวซินอดไม่ได้ที่จะสาดน้ำเย็นใส่ “คิดอะไรอยู่? ขวดเดียวของฉันยังแย่งกันจนหัวแตกกว่าจะได้มา เธอยังจะเอาสองขวดอีกหรือ?”
“ยากจะแย่งขนาดนั้นเลยหรือ?”
“เท่าไร? แพงไหม?”
“ตอนนี้มันไม่ใช่เรื่องแพงหรือไม่แพงแล้ว! แต่ว่า ดีขนาดนี้ แพงหน่อยก็ปกติ”
“ใช่เลย ขอแค่ไม่เกินสองร้อยเหรียญดาว ฉันก็ซื้อ”