กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ชาวบ้านรอบข้างเห็นเข้าก็รู้สึกแปลกใหม่ไม่น้อย
“โอ๊ย ป้ายผ้านี้ดูดีนะ!”
“จอแสงนี้ก็สวยนะ โดดเด่นมาก!”
“รู้อย่างนี้ฉันก็ไปทำแบบนี้มาบ้าง พี่ชายฉันเห็นต้องดีใจแน่!”
“ตอนนี้จะไปทำก็ไม่ทันแล้ว!”
“นี่ไม่ใช่เถ้าแก่ซูหรือไง? สมกับเป็นอาจารย์ผู้มีพระคุณของฉันจริง ๆ คิดอะไรเก่งขนาดนี้!”
“เดี๋ยวนะ จอแสงทำไม่ทันก็จริง แต่ป้ายผ้านี่ทำได้นะ บ้านฉันอยู่ใกล้ ๆ ตรงนี้ ตอนนี้ฉันรีบกลับไปฉีกผ้าปูที่นอนมาเขียนสโลแกนก็ได้ไม่ใช่หรือ?”
“งั้นก็รีบไปสิ ให้ยานบินฉันไปส่งเป็นไง?”
“บ้านเธอมีผ้าปูที่นอนเยอะไหม? ขายให้ฉันผืนหนึ่งสิ!”
“ฉันก็เอา!”