กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ในวินาทีที่ยานแพทย์ถูกบุกรุก ทุกคนก็ได้ยินเสียงนั้น
แมลงกระชอนเกราะม่วงตัวหนึ่งยื่นหัวเข้ามาจากช่องโหว่ หนวดของมันสั่นไหวอยู่กลางอากาศ ราวกับกำลังสูดดมความหวาดกลัวของเหยื่อ
เบื้องหลังมัน ฝูงเผ่าแมลงสีดำทะมึนกำลังหลั่งไหลมาตามทางเดินภายในยาน
นักรบหนุ่มที่ยืนอยู่แนวหน้าสุดคิดจะถอยหลังโดยสัญชาตญาณ แต่แขนข้างหนึ่งที่ไม่ได้แข็งแรงนักจากด้านหลังก็ช่วยพยุงเอวของเขาไว้มั่น
เขาหันกลับไปมอง และเห็นเจ้าหน้าที่แพทย์หญิงจากสถานพยาบาลลุกขึ้นมาตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้
เธอยกปืนตัดฉุกเฉินขึ้นในมือ ริมฝีปากซีดขาว ทว่าดวงตากลับสว่างวาบจนแทบแผดเผา “ฉันไปเอง”
นักรบชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะกำอาวุธในมือแน่นขึ้นอีกครั้ง