กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ซูเหอตัดแต่งกิ่งต้นชา แล้วถือโอกาสตัดแต่งสวนผลไม้ไปด้วยรอบหนึ่ง กิ่งที่ตัดออกมามีไม่น้อย
ต้าเหมาผ่านมาเห็นเข้าแวบหนึ่ง ใจหายวาบด้วยความเสียดาย “กิ่งดี ๆ ตั้งเยอะ ทิ้งไปน่าเสียดายแย่”
“จะทิ้งทำไม?” ซูเหอเป็นคนคิดละเอียดขนาดนั้น ย่อมไม่ทิ้งอยู่แล้ว
เธอคัดกิ่งที่แข็งแรงที่สุดออกมากลุ่มหนึ่ง เก็บไว้ให้ฝั่งฟาร์มใหม่ของตัวเองเอาไปเสียบกิ่งขยายพันธุ์
ส่วนที่เหลือก็ไม่ทิ้งให้เปล่า ทั้งหมดใช้สารเร่งรากขยายพันธุ์เป็นกล้าไม้ผลแบบมีรากแล้ววางขาย
ไม่ได้ขายของมานาน แถมไม่ได้แจ้งว่าจะลงสินค้า ซูเหอนึกว่าจะขายช้าหน่อย ที่ไหนได้ ต้นกล้ารุ่นแรกที่ลงขายหมดเกลี้ยงในพริบตา
“ไปเข้าห้องน้ำแป๊บเดียว! กลับมาของหมดแล้ว! มือพวกคุณไวอะไรขนาดนี้!”