กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลี่เฒ่าพูดอย่างเก้อ ๆ “ยังไงก็ต้องปลูกอยู่แล้ว งั้นก็… งั้นก็ปลูกให้มากหน่อยสิ น้ำตาลที่ผลิตออกมา เก็บไว้กินเองที่บ้านส่วนหนึ่ง ที่เหลือก็ขายให้คนอื่นที่ชอบกินด้วย”
พอพูดถึงตรงนี้ ราวกับเปิดกล่องคำพูดออกมา น้ำเสียงของเขาก็ร้อนรนขึ้น “เถ้าแก่ซู คุณไม่รู้หรอก คนที่อยากซื้อน้ำตาลทรายขาวบ้านคุณมีเยอะแยะเลย!
ในบรรดาคนที่ผมรู้จัก หลายคนก็พากันบ่นพึมพำเรื่องนี้ ของฟาร์มพวกคุณดีไปหมดทุกอย่าง แค่มีหลายอย่างที่ไม่ขาย
โดยเฉพาะน้ำตาลทรายขาวนี่ ไม่ยอมวางขายสักที พวกเราเสียดายกันมาก