กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
ต้าเหมาหัวเราะลั่น “นี่มันจะเรียกว่าอวดได้ยังไงกัน พวกที่มาก็เป็นฟาร์มธรรมดาทั้งนั้น คนทำไร่ทำนามาแลกเปลี่ยนวิชากัน มันเป็นเรื่องปกติอยู่แล้ว”
ซูเหอคิดตาม ก็จริง ยังไงถ้ามีอะไร พี่มู่ซือก็คงบอกเธอ
ผ่านมาหลายวันขนาดนี้ ในที่สุดฟาร์มหมายเลขเจ็ดก็ปรับเกณฑ์จำกัดจำนวนสินค้าขายในร้านค้าเครือข่ายดวงดาวเป็นครั้งแรก
อาหารหลักเพิ่มจาก 1 ชุดต่อบัญชีผู้ใช้เป็น 2 ชุด ส่วนผักเพิ่มจาก 1 ชั่งเป็น 3 ชั่ง
พอข่าวออกไป ช่องคอมเมนต์ก็ระเบิดขึ้นมา
“ข่าวดีสุด ๆ ! ในที่สุดก็ซื้อได้ครั้งละ 2 ชุดแล้ว! ฉันซึ้งจนน้ำตาร่วง!”
“ชั้นบนอย่าเพิ่งรีบร้องไห้ เธอจะแย่งทันไหมล่ะ?”
“…หุบปากไปเลย”